قبل از موعد مقرر٬ آلودگی هوا می تواند رویای چین را به کابوس تبدیل کند.

موضوع اصلی : خبرهای زیست محیطی جهان 27 / مهر / 771    
ارسال کننده


 

از زبان  Tao Xie  استاد علوم سیاسی از دانشگاه مطالعات خارجی پکن

من در پکن در یک بعد از ظهر دسامبر پس از یک کنفرانس در ژاپن فرود آمد. در حالی که در روی پل هوایی انتقال مسافران از هواپیما بودم به بیرون از پنجره نگاه کردم٬ و متوجه شدم که هوا تاریک است.

ناخودآگاه٬ به ساعتم نگاه کردم٬ و ساعت ۴:۴۰ دقیقه بعد از ظهر بود. اگر چه زمستان بود و خورشید زودتر غروب میکند٬ خیلی زود بود که هوا تاریک شود.

اینتبدیل به یک روز دیگر از مه دود سنگین در پکن شد. لحظه ای که از پارکینگ سوار بر ماشینم خارج شدم٬ تازه متوجه اوضاع وخیم هوا شدم. دید بسیار کم بود٬ به این عنوان که اگر یک مه غلیظ بر روی شهر پایین آمده باشد.

چراغهای جلو و چراغهای عقب مبهم و مه آلود بود. و من نمی توانستم خیلی فراتر از بزرگراه را ببینید. احساس میکردم هوای که تنفس می کنم بسیار سنگین تر است٬ و همچنین آلودگی هوا چشمانم را اذیت می کرد. شادی به خانه برگشتن بلافاصله توسط غم و اندوه زندگی در یک شهرستان به شدت آلوده جایگزین شد.

ساکنانپکن و شهرستانها در این نزدیکی به نظر می رسد به دود و مه سنگین آلوده عادت کرده اند٬ ولی نه  برای کسانی که در دلتای رود یانگ تسه در جنوب زندگی میکنند.

پس از آن بهاخبار بین المللی تبدیل شد زمانی که٬ از ماه دسامبر٬ شانگهای٬ نانجینگ٬ و دیگر شهرها در آن نزدیکی تقریبا برای یک هفته پر از مه و دود غلیظ شدند. مدارس و بزرگراه ها بسته شدند٬ و بیشتر پروازها به علت آلودگی بیش از حد تعطیل شدند.

در زمان گذشته پکن پایتخت شهر مه و دود آلوده در کشور چین نامیده می شد. اما حالا کمر بند دود و مه غلیط از پکن تا شانگهای تمام راه کشیده شده است. کمی بیشتر از سه سال طول کشید تا ساخت قطر سریع و السیر پکن شانگهای راه اندازی شود٬ ولی دود و مه غلیظ کمتر از دو سال طول کشید تا از پکن به شانگها هم کشیده شود. با این سرعت٬ ملی شدن و همه گیر شدن دود و مه غلیظ آلوده کمتر از این مقدار زمان طول خواهد کشید.

 

این "جهش بزرگ به جلو" جدید در آلودگی را می توان به عنوان خودش یک فاجعه بزرگ همچون فاجعه جهش بزرگ به جلو از در دهه ۱۹۵۰ ٬ هنگامی که فشار به صنعتی شدن و اشتراکی کردن کشاورزی باعث قحطی شد که بنا به گزارش ها میلیون ها نفر از مردم کشته شدند.

مه و دود غلیطیکی از عوامل اصلی بیماری های قلبی عروقی و تنفسی است. به گفته٬  Chen Fengjuan دکتر بیمارستان ؛مردم؛ در شانگهای:تعداد بیمارانتنفسی تحت درمان در بیمارستان در اوایل ماه دسامبر۹۶ درصد افزایش یافته است٬  و هزینه های پزشکی برای این بیماران در مقایسه با آمار سال گذشته در همین زمان ۱۹۵ درصد افزایش یافته است.

طبق یک مطالعه ای گرچه از رده خارج٬ چون مربوط به سال ۲۰۰۷ می باشد٬ در این مطالعه که بانک جهانی و سازمان حفاظت محیط زیست چین انجام دادند٬ این گزارش نشان از مرگ قبل از موعد ۷۵۰۰۰۰ چینی که اکثرا به علت آلودگی هوا در شهرهای بزرگ بود را در یک سال داشت. بنابراین چین قبل از اینکه مدرن شود به کشور بیمار تبدیل خواهد شد.

در قرن نوزدهم٬ شهرتچین به عنوان - مرد بیمار شرق آسیا- ناشی از تجاوز خارجی و بخش داخلی بود. از قضا در قرن بیست و یکم٬ این برچسب محصول قدرت رو به رشد چین است.

برای یک دولت که به عملکرد اقتصادی به عنوان سنگ بنای مشروعیت خود متکی است٬ چند انگیزه برای کم کردن سرعت توسعه اقتصادی خود به خاطر حفاظت از محیط زیست است.

بنابراین طرح و سرمشق چین برای -پیشرفت به هر هزینه- باید کاهش یابد.

باتوجه به نارضایتی عمومی و مواجه با خشم٬ دولت مرکزی برخی اقدامات را برای مقابله با آلودگی محیط زیست انجام داده است٬ مانند –طرح اقدام برای پیشگیری و کنترل آلودگی هوا-  منتشر شده در سپتامبر سال گذشته.

برای رسیدن به اهداف تعیین شده تا سال ۲۰۱۷ تخمین زده شده است که دولت نیاز به سرمایه گذاری ۱.75 تریلیون دلار دارد. این بیش از دوبرابر بسته محرک اقتصادی است که دولت چین در سال ۲۰۰۸ اجرا کرد.

برخی از مقامات چینی با اشاره به کشورهای غربی که در مراحل اولیه نوسازی خود مدل –اول توسعه٬ بعد حفاظت- را اتخاذ کرده اند٬ در دفاع از تولید ناخالص داخلی دولت٬ استراتژی محور رشد٬ مطرح کردند.

آری این صحیح است٬ و کشورهای غربی نیز تاوان بیش از حد را در این زمینه پرداخت کردند.

در ایالت متحد آمریکا در دونورا و لس آنجلس هنوز هم خاطرات مه و دود سنگین و غم  از دست دادن انسان ها از یاد نرفته است. اما یک مزیتی که کشورهای جدید در حال توسعه می توانند از آن بهره ببرند این است که از تکرار اشتباهاتی که کشورهای توسعه یافته انجام داده اند پرهیز و دوری کنند. 

بدون نیاز به اینکه میلیون ها چینی  به مرگ قبل از موعد مقرر از دنیا بروند٬ قبل از اینکه دولت چین اقدام فوری و قطعی برای کاهش آلودگی انجام دهد.

ترجمه

 

تصاویری از شدت آلودگی هوا در چین

 

 

 

 

 

مقایسه شاخص آلودگی هوا در پکن٬ مونترال٬ تورنتو

 

 

از زبان سعید علیزاده

من خودم امسال نوروز ۱۳۹۲ رفته بودم به کشور چین و از شهرهای بزرگی چون شانگهای٬ کونمینگ در جنوب چین٬ و در نهایت پکن دیدن کردم. که در همه این شهرها آلودگی شدید هوا رو از نزدیک دیدم. به طوری که به جسارت می تونم بگم که چند روز از فرط آلودگی در شهر پکن خورشید و تو آسمون ندیدم به جز چند دقیقه ای که آن هم کاملا به صورت قرمز از پشت مه و دود غلیط آلودگی هوا به زحمت دیده می شد. متاسفانه در این سفر من خودم دوربین عکاسیم رو به علت قرض دادن به یکی از دوستام نداشتم. تا خود من هم چند عکس از شدت این چنینی آلودگی بندازم.

به هر حال٬ در آخر این همه مطلب و عکس و خبری که ترجمه کردم و گذاشتم تو سایت می خوام تو چند سطر خلاصه وار بگم که وضیعت از آنچه که ما فکرش رو میکنیم هم وخیم تر است. تو خود همین تهران و شهر های بزرگ ایران هم اگه چاره ای برای این معضل آلودگی گرفته نشه به سرعت به دیگر شهر ها هم کشیده خواهد شد.

جون این همه پیر و جوان و کودک در میان است٬ باید خود ما مردم هم تا می تونیم دست به کار شیم و برای مقابله و پیشگیری از آلودگی هوا هر کاری که از دست مون بر میاد  رو انجام بدیم و قصور نکنیم. همیشه نباید همه کار ها رو به گردن دولت ها انداخت گرچه آنها سهم بیشتری در این گونه معضل ها دارند.

تو سایت خود ما چند نمونه از کارهای که می تونیم برای کاهش آلودگی انجام بدیم هست٬ لطفا از اینجا بخونید و تا حد امکانتون برای انجام دادن آنها قدم بردارید. دیگر جای برای تامل نیست.

 

تاریخ انتشار خبر ۱۸ دی ۱۳۹۲

 

 

 

.

1576 بازدید
نظري براي اين مطلب وجود ندارد، شما اولين نفر باشيد!
ارسال نظر

نام:
ایمیل:
متن:
كد امنيتي:
درج کد امنیتی: